Teperapi Neden Var:
Bir Kurucu Notu

Mimarlık okudum. Onlarca yıl uluslararası şirketlerde yöneticilik yaptım. Bu iki şey birbirinden çok farklı görünse de aslında ikisinde de ortak bir nokta var: her şeyin bir planı, her planın bir çıktısı olması gerekiyor.

Emekli olduğumda fark ettim ki — ne kadar çok şeyin "verimli" olmak zorunda olduğuna inanmışım.

Dumanlı Tepe

Bu toprak baba toprağım. Sırtını Kaz Dağları'na yaslamış, Edremit Körfezi'ne bakan bir tepe. İsmi Dumanlı Tepe. Zeytinlikler, orman, hava. Orada doğmadım, orada büyümedim ama hep gittim. Bağım hiç kopmadı.

Emekli olunca, bir şey inşa etmek istedim. Burada, baba toprağında.

Kardeş desteği

İtici güç, sevgili ablam. İyi günde, zor günde, hep yanımda. Bu yolda beraberiz.

"Hadi yürü, ben sana inanıyorum dedi"

İki aile, bir vizyon

Ben özgün bir deneyim sunacak işletme modeli arıyordum — herkesin yaptığını değil, gerçekten farklı, bu topraklara ait olan bir şey. Çeşmecioğlu ailesi ise hayallerini gerçekleştirecek bir alan. Ve yollarımız kesişti.

Büyük şehirlerde yaşayan bizler belki farkında bile değiliz ama doğaya baktığında görürsün hani: yaşam, ancak birbirini destekleyen, büyüten ve koruyan ekosistemler aracılığıyla mümkün. Biyolojik canlılığın özü bu.

Dumanlı Tepe bir yaşam ve deneyim alanı olarak henüz 3 yaşında ama o da böyle büyüyecek — bu toprakta, Teperapi ve Ambrosialife ile birlikte, birbirini büyüterek. Beden ve ruh gibi.

Program değil ritim

Bir retreat'e gittiğinizde genellikle şunu bulursunuz: sabah meditasyonu, öğle yoga, akşam nefes çalışması, ara ara atölyeler. Her saatin dolu olduğu bir program. Bu yapıya itirazım yok — ihtiyacı olan için değerli. Hatta konusunda deneyimli çok değerli bir çok eğitmen burada kamp yapıyorlar. Onlardan öğrendiğimiz çok şey var.

Ama kişisel olarak benim aradığım şey biraz daha farklı, belki de yaşımdan. Programın olmadığı, istediğim zaman ve kendi ritmimde katılabileceğim bir yer.

Kontrast terapi — sauna, cold plunge, sıcak tub — bu ritmin omurgası oldu. Vücudun kendi döngüsüne girdiği, saate bakma ihtiyacı duymadığın bir pratik. Sabah erken veya öğleden sonra, tek başına veya birlikte, kısa veya uzun. Kimse söylemez.

Bahçede sabah kahvaltısı yapılıyor. Ambrosialife'ın kovanlarından bal, bahçeden salata, anne elinden sıcak poğaça. Uzun masada oturup hiçbir yere yetişmeden yenmesi için.

Ambrosialife mahzeninde ve kütüphanesinde 500'ü aşkın çeşit sirke ve yıllanmış Mead (Bal Şarabı) var. Her şeyin kendi bir ritmi olduğunu ve olgunlaşmak için ne kadar zamana ihtiyaç duyduğunu hatırlamak için. Bal-bar'da onlarca çeşit bal ve api ürün. Kendinizden geçip saatlerce damak tadının keyfini çıkartmak için.

Kimin için değil

Bunu söylemek kolay değil ama söylemek gerekiyor: Teperapi herkes için değil.

Akşam eğlencesi, canlı müzik, sosyal aktivite arayanlar için yanlış adres. Otomobil olmadan ulaşım zor. Hava değişkeni — Kaz Dağları'nda serin bir Temmuz sabahı sizi şaşırtabilir. En yakın market on beş dakika.

Bunları dezavantaj olarak değil, tanım olarak yazıyorum. Yeri doğru anlamak, oraya gitmeyi tercih etmek kadar önemli.

Neden yedi chalet

Mimarlık eğitimi bir şey öğretti: ölçek tasarımın parçasıdır. Büyük bir tesisin kütlesini, koridorlarını, resepsiyonunu, kalabalığını düşündüğümde istediğim şeyin tam tersini gördüm.

Yedi oda demek, aynı anda en fazla on dört misafir demek. Kahvaltı masasında herkes birbirini tanıyabilir — ya da tanımak zorunda kalmaz. İkisi de mümkün.

Kapasite sınırlı tutmak ekonomik bir tercih değil — ya da yalnızca ekonomik bir tercih değil. Bir şeyin gerçekten iyi olabilmesi için küçük kalmak gerekiyor bazen.

Hâlâ devam aşamasındayız

Dumanlı Tepe büyümeye devam ediyor. Kızım Selin'in katkısıyla protokoller, içerik ve konsept daha sağlam bir zemine oturdu. Habibe Çeşmecioğlu'nun Spinora stüdyosu geçtiğimiz kış burada açıldı — kendisi fizyoterapist ve pilates eğitmeni. Yeğenim Damla'nın Yoga Shalası yeni bitti — kendisi hem profesyonel yogi hem de eğitmen.

Bunların hiçbirini baştan planlamadım. Doğru insanlar doğru şeyi getiriyor. Yoldayız, devam ediyoruz.

Emekliliğin bana öğrettiği şey şu: bazı şeyler tamamlanmak için değil, sürdürmek için var.

Teperapi bunlardan biri olmaya çalışıyor.